Socjofobia

Czujecie się nierozumiani przez bliskich? Ja często się tak czułam. Nikt nie był w stanie zrozumieć, co przeżywam. Ciągle tylko wymagania i obowiązki. "Musisz się uczyć, musisz chodzić do szkoły, musisz pracować." Wiem, że muszę, ale dlaczego nikt nie zapyta w jaki sposób mam tego dokonać. Takie myśli pogłębiały uczucie pustki i samotności. Aż któregoś dnia nieoczekiwanie coś ważnego zrozumiałam. JA TEŻ nie rozumiem co czują inni. Jestem skupiona na swoich problemach. Jestem w stanie zrozumieć co czuje druga osoba mająca lęk. A co czuje ktoś kto ma łuszczycę albo jeździ na dializy. Może niektórzy z nas są bardziej empatyczni na cierpienie innych. Może ja mniej. Wydaje mi się, że żeby naprawdę komuś współczuć trzeba by przeżyć to co on. Darujmy innym, że nie rozumieją przecież oni nie wiedzą jak to jest.

To pierwsza książka z gruntu "psychologicznych" którą miałam okazję przeczytać. Było to już kilka miesięcy temu. Powiem, że lektura zachęciła mnie do przeczytania kolejnych książek autorki jak i innej literatury dotyczącej jeż stricte problemu lęku. Możecie uznać, iż nie ma sensu rozwodzić się nad wywodami jakiegoś pseudopsychologa, ale powiem wam: najważniejsze aby takie pseudonaukowe dzieło miało w sobie potencjał by leczyć nasze słabości. Ta książka to znów dopiero początek drogi, ale potencjał by zmieniać myślenie ma. To, co dzisiaj po długim czasie od przeczytania rysuje się w mojej głowie jako wspomnienie powyższej lektury to jedno zdanie. "Nikt ani nic nie ma wpływu na to jak się czujesz, prócz ciebie samego. Stojąc w deszczu bez parasolki, możesz przeklinać na czym świat stoi, lub cieszyć się że nie ma suszy, ziemia będzie nawodniona, a rośliny mogą rosnąć. Mój lęk społeczny nie musi mieć wpływu na to, czy jestem szczęśliwa, czy nie". Pomocne w układaniu pri...

Zaczęłam mieć obsesję na punkcie mojej kierowniczki, ilekroć ją tylko widzę wydaje mi się, że idzie właśnie do mnie by powiedzieć mi o swoich zastrzeżeniach na temat mojej pracy (delikatnie mówiąc), rzeczowo? Chce mnie po prostu ochrzanić. Jej sposób bycia budzi we mnie dystans i niepokój. A jednak te 8 godzin każdego dnia trzeba jakoś wytrzymać. Spróbuję ją jakoś odczarować. Wyobrażę ją sobie jak śpiewa pod prysznicem :). 

Biedny, bogaty, najbogatszy. Brzydka, piękna, seksbomba. Kiepski, dobry, najlepszy. Każdy przymiotnik tworzy skalę od najmniejszego do największego określenia. Określając kogoś przymiotnikiem wciskasz go na swoją skalę w odpowiednie miejsce. Na drodze rozwoju duchowego odpuść sobie osądzanie i porównywanie ludzi, a gwarantuję że poczujesz ulgę. Kamil jest w miarę biedny, Franek jest bogaty, a Warren jest najbogatszy. ——————K———————F————————————W Tworzysz nierówność między ludźmi porównując ich do siebie. Porzuć przymiotniki określając ludzi, a wszyscy staną się równi. Zobaczysz wtedy, że to bardzo wygodny sposób postrzegania siebie i innych. Koniec rywalizacji. Koniec bycia lepszym lub gorszym. Koniec porównywania się. Koniec starania się być lepszym. Koniec wyścigu szczurów. Wszystko to legnie w gruzach gdy zdejmiesz z ludzi przymiotniki, które im przyklejasz na czoło. Kamil zarabia 1500zł miesięcznie. Franek jeździ ferrari. Warren jest na pierwszym miejscu najb...

"Aby zrozumieć funkcjonowanie osób lękliwych, warto skupić się na pozytywnych aspektach tej osobowości, bo przecież takie też istnieją. Częściej przestrzegają oni zasad moralnych i społecznych, co wskazuje związek lęku i poczucia winy. Dlatego nie zaparkują w niedozwolonym miejscu, mało prawdopodobne, że kogoś oszukają. Łatwiej okazują współczucie i wrażliwość na cierpienie innych. Nie krytykują. Są dobrze zorganizowani, co stanowi przydatną innym cechę. Są pomocni i można na nich liczyć. Wcześniej od innych dostrzegają potencjalne zagrożenia, ponieważ stale są przygotowani na to, że zdarzy się coś złego." Bibliografia: - H. McGrath, H. Edwards „ Trudne osobowości. Jak radzić sobie ze szkodliwymi zachowaniami innych oraz własnymi”, Wyd. REBIS, Poznań 2013 źródło: http://kobiecyporadnik.pl/kat,1026343,page,2,title,Osobowosc-lekowa-czyli-wszystko-pod-kontrola,wid,16179872,nasz_temat.html Ten krótki fragment zainspirował mnie do spojrzenia na siebie całośc...

Ostatnio miałam fajną sytuację, rozmawiają dwie osoby, jedna pyta drugiej: "Co wstydzisz się nowej koleżanki?" po czym chłopak odpowiada wskazując na mnie palcem "Chyba cię po****ło". Nie, nie zrobiłam się czerwona, nie poczułam wstydu, zrobiło mi się przykro. Wiecie, co myślę? To jakiś idiota, nawet jeśli mówił o mnie, nie zamierzam zaprzątać sobie nim swojej samooceny. Ale powiem wam, że nie wiem jak tego dokonałam i nie wiem czy umiałabym to powtórzyć. Budujmy swoją samoocenę aby w trudnej sytuacji nas nie zawiodła. Myślisz, że jesteś nudny - poczytaj na jakiś temat, wydaje ci się, że źle wyglądasz - kup sobie coś ładnego. Nie gwarantuję, że to zadziała, nie jestem ekspertem, ale ja spróbuję. Pamiętaj, że twoja ocena ZAWSZE będzie zbyt niska jak na to ile jesteś wart. Nie pozwólmy, aby nic z zewnątrz miało wpływ na to co myślimy o sobie.

Zawsze, w każdej chwili, starasz się najlepiej jak możesz. Zrozum to, a Twoja samoocena wystrzeli w górę Nawet gdy się obijasz zamiast pisać magisterkę – robisz co możesz z tym poziomem motywacji, który masz. Nawet gdy podejmujesz złą decyzję – podejmujesz najlepszą jaką umiesz podjąć z tymi informacjami, które masz. Podjąłeś więc dobrą decyzję – najlepszą jaką mogłeś podjąć. Jasne, teraz patrząc wstecz myślisz, że byłeś głupi. A byłeś mądry, najmądrzejszy jaki mogłeś wtedy być. Bez sensu jest rozpamiętywanie tego i krytykowanie się za NAJLEPSZE CO MOGŁEŚ ZROBIĆ. Odpuść sobie Zaakceptuj Zrozum – jesteś doskonały. Lepszy już być nie możesz. Jasne, w przyszłości będziesz lepszy bo przecież się rozwijasz. Ale rozwijasz się w idealnym tempie – najszybciej jak tylko możesz. Na siłę oczekując od siebie więcej, niepotrzebnie się krytykujesz i odmawiasz sobie akceptacji siebie. Akceptując swoją doskonałość w każdym momencie swojego życia, płyniesz przez nie dużo przyjemn...

Fobii społecznej bardzo często towarzyszą inne schorzenia o tle nerwicowym. Polscy psychiatrzy szacują ten odsetek na 65%. Zespół The National Comorbidity Survey (NCS) badając w latach 90. amerykańskie społeczeństwo stwierdził u 80% chorych na fobię społeczną współwystępujące inne zaburzenia psychiczne. Badania prowadzone w Stanach Zjednoczonych wskazują na następujące zależności współwystępowania: Najczęściej pojawiającym się schorzeniem współistniejącym jest agorafobia – lęk przed przebywaniem na otwartej przestrzeni. Występuje on u 45% cierpiących na fobię społeczną. Ponieważ spożywanie alkoholu doraźnie zmniejsza odczucie lęku, chorzy na socjofobię są szczególnie narażeni na uzależnienie. 20% osób cierpiących na socjofobię popada w alkoholizm . Badania wskazują na podwyższone ryzyko samobójstwa u mężczyzn alkoholików, cierpiących jednocześnie na socjofobię. Również środki psychoaktywne mogą dawać chorym chwilowe poczucie odprężenia, ich nadużywanie zaobserwowano u 13 pr...

Fobia społeczna – Taijin kyofusho   Taijin kyofusho to dość specyficzne zaburzenie osobowości, które spotkać można jedynie w Japonii. Wygląda nieco jak fobia społeczna, ale jego kulturowe osadzenie czyni go bardzo charakterystycznym. Osoby, które cierpią na taijin kyofusho odczuwają lęk przed tym, że posiadają defekt fizyczny lub ułomność behawioralną, która może obrazić osoby znajdujące się w pobliżu . Efektem są znane nam z fobii społecznej zachowania – unikanie kontaktu z innymi, lęk przed byciem w sytuacji społecznej. Różnica polega tu na tym, że o ile w fobii społecznej chory boi się oceny ze strony innych i doświadczenia odrzucenia czy wyśmiania, o tyle przy taijin kyofusho chory obawia się nie oceny, ale tego, że sam może obrazić innych swoją osobą. Skąd się bierze Taijin Kyofusho?   Objawy te wynikają z norm kulturowych wywodzących się z Japonii, gdzie utrzymywanie kontaktu wzrokowego z drugą osobą uznawane jest za brak wrażliwości czy też oznakę a...

Stworzyłam ten blog dwa lata temu z myślą o tym, by pomóc sobie i może także innym osobom, chciałam zwiększyć dostęp do terapii, która wydawała mi się lekiem na wszystko, jedynym skutecznym lekiem. Wierzyłam, że to sposób, aby zostawić lęki za sobą. Dziś także wierzę w siłę tej terapii, jestem niemal pewna, że ma ona pełny potencjał aby pomóc, ona może wyleczyć! Nie poddawajcie się :) Dla mnie był to jednak dopiero początek drogi. Nie wiem czy ta droga ma jakiś koniec. Może będziemy nią podążać zawsze. Prawdopodobnie w przyszłości wrócę do tej terapii, przygotowuję się do tego. Muszę dorosnąć. Długo się zastanawiałam czym jeszcze mogę się z wami podzielić i postanowiłam odnosić wpisy do własnej drogi, może poszukamy celu razem. Będą to po części moje przemyślenia, po części pomocne materiały. Innymi słowy wszystko o życiu z fobią i osobowością unikającą. Mam nadzieję znaleźć skuteczny lek na nasze dolegliwości, albo przynajmniej ułatwić wam poszukiwania. Nie rezygnujcie z terapii, nie ...

To już ostatnie materiały, a przed tobą dalsza praca. Powtarzaj najbardziej pomocne rozdziały z sesji. Wymaga to więcej niż kilku miesięcy pracy. Musisz powtarzać rozdziały z terapii poznawczej, nawet kiedy będziesz zmęczony lub znudzony. Najważniejsza jest systematyczność. Powtarzaj materiały, które jeszcze nie w pełni zakorzeniły się w twoim umyśle. Powtarzaj metody, strategie i koncepcje. Nie poddawaj się. Strategie poznawcze nie są jeszcze w twoim umyśle automatyczne. Praktykuj po 30 minut dziennie. Jak długo powinieneś to robić? Aż wszystkie strategie i metody będą dla ciebie naturalne. Np. możesz przestać praktykować wolne mówienie kiedy nie będziesz musiał już o nim pamiętać. Gdy stanie się czymś naturalnym. Jeśli będziesz kontynuował terapię poznawczą będziesz coraz silniejszy. Pewnym ograniczeniem tej terapii jest brak możliwości spotkań grupowych, dlatego tak ważne jest abyś wypełniał dalej swoją hierarchię. Musisz podejmować inicjatywę i być aktywny. Idź dalej naprzód. Nie z...

Dodatkowa Terapia Nie Uwzględniona W Cyklu Audio Załączniki "Zwracanie uwagi na Potwora Lęku" to pojęcie wspomniane w serii audio, ale nie w pełni omawiane w sesjach terapeutycznych. Nie chcemy zwracać uwagi na lęk (lub potwora lęku, jak go tutaj nazywamy), bo kiedy zwracamy na niego uwagę, to rozrasta się i powiększa. Przeczytaj sobie ten rozdział (jest następny) i zauważ, że koncepcja ta zajmuje się głównie lękiem z wyprzedzeniem: 1. Jeśli możemy coś zrobić w związku z nadchodzącym zdarzeniem, powinniśmy to zrobić. To znaczy, jeśli mamy coś zaplanowane w klasie lub w pracy i możemy się do tego przygotować, powinniśmy się przygotować w miarę realnych możliwości. 2. Jeśli zrobiliśmy wszystko co mogliśmy, aby się przygotować, nie ma sensu się tym martwić lub niepokoić z wyprzedzeniem. Najlepszą strategią jest skupienie się z dala od lęku - czyli skupienie zewnętrzne na czymś innym, co w chwili obecnej może nas cieszyć i interesować. 3. Na niektóre wydarzenia, które p...

PROWADŹ ze sobą CO DZIEŃ   RACJONALNE ROZMOWY Gdy jesteś sam, usiądź i rozmawiaj ze sobą racjonalnie. Użyj wolnego mówienia by się uspokoić i trzymać emocje z dala, tak aby racjonalne myśli (rzeczy, które wiemy, że są prawdziwe) dominowały. Nie pozwolimy negatywnym emocjom, takim jak lęk, aby nas kontrolowały. Będziemy racjonalni -- będziemy skupieni na prawdzie. Przypomnij i pogratuluj sobie wszystkich rzeczy, które robisz by poczuć się lepiej. To jest racjonalna rozmowa; to jest po prostu fakt. Im bardziej zwalniasz i stajesz się racjonalny, tym bardziej klarowne staje się dla ciebie wszystko. Ponieważ uczucia są tak potężne i silne, musimy pamiętać, aby rozmawiać ze sobą RACJONALNIE każdego dnia. Znajdź miejsce i czas, zwolnij i rozmawiaj ze sobą racjonalnie o tym, co dzieje się w Twoim życiu. Będąc w trybie wolnego mówienia, w swojej strefie pokoju, będziesz w stanie zachować spokój i racjonalne myślenie. Przypomnij sobie i umocnij prawdę... ciągle wystawiaj swój umysł na ...

Zako ńczyliśmy już terapię poznawczą, teraz musimy się uporać z negatywnymi wspomnieniami i emocjam i, których nie umieliśmy wyrazić.Gromadzone od dzieciństwa negatywne doświadczenia , które nas krępują - musimy się ich pozbyć aby nas już nie obciążały. Pomoże nam w tym pierwszy rozdział dzisiejszej sesji. POŻEGNAJ SIĘ Z NEGATYWNĄ PRZESZŁOŚCIĄ: PRZYJMIJ POZYTYWNĄ I ZDROWĄ PRZYSZŁOŚĆ Akceptuję siebie za to kim jestem. Mam wiele dobrych, kreatywnych talentów których mogę używać, aby pomagać innym i sobie. Ten stary, emocjonalny bagaż z przeszłości może tylko mnie obciążać, więc go odrzucam. Decyduję się żyć w tej chwili i być szczęśliwym i zadowolonym. Jeśli jestem szczęśliwy w chwili obecnej, to gwarancja, że moja przyszłość będzie szczęśliwa. Porzucam i uwalniam wszystko co negatywne z przeszłości, nieważne jak głęboko w moim umyśle jest ukryte. Akceptuję siebie za to kim jestem, wiedząc, że idę drogą ku zdrowieniu. Każda myśl, wspomnienie lub doświadczenie w przeszłości, które...

Więcej Sugestii do Osobistej Hierarchii Oto kilka dodatkowych ćwiczeń behawioralnych, które możesz zacząć przeprowadzać samodzielnie, bez udziału grupy, właściwie tam, gdzie jesteś. Dodaj je do listy z poprzedniego tygodnia i pracuj na tych, które wiesz, że ci pomogą. 1. Zadzwoń pod przypadkowy numer, a gdy ktoś odbierze zapytaj czy możesz rozmawiać z panią Kowalską. Jeśli odpowie, że nie ma pani Kowalskiej lub, że masz zły numer, powiedz "dziękuję" lub "przepraszam" i rozłącz się. To na prawdę nie było nic wielkiego - ludzie dzwonią cały czas i często wybierają zły numer. Jeśli dodzwonisz się do kogoś, kto jest niemiły lub opryskliwy wobec ciebie, pamiętaj on jest w złym humorze, ale nie może wprawić ciebie w zły nastrój jeśli nie pozwolisz na to. Więc, jeśli ktoś rzuca słuchawką... to normalna ludzka rzecz i zdecydowanie nie bierz tego osobiście. Tylko śmiej się, zaakceptuj to i rób swoje. 2. Kiedy jesteś w pracy, w klasie, czy na spotkaniu towarzyskim, poszuk...

Sposoby na Zmniejszenie Skrępowania Jeśli czujesz, że ludzie obserwują cię lub, że jesteś na widoku, sprawdź to używając „Techniki Rozglądania się”: Nie powiększaj swoich zahamowań sztywno wpatrując się w jednym kierunku. Zamiast tego, powoli i naturalnie rozejrzyj się w otoczenie by zobaczyć, ilu ludzi rzeczywiście patrzy się na ciebie z osądem w oczach. Gdy się powoli rozglądasz, stopniowo poruszaj też resztą swojego ciała. Na przykład przestąp z nogi na nogę, sięgnij ręką po gazetę, podrap się po twarzy, odchrząknij. To, co zauważysz obserwując innych ludzi zaskoczy cię -- i pomoże ci zmniejszyć twoje zahamowania. Nie rób tego tylko jeden raz. „Technikę rozglądania się” należy powtarzać wielokrotnie, i w różnych sytuacjach i okolicznościach. Kiedy to robisz  twoje postrzeganie zacznie się zmieniać, a uczucia skrępowania zaczną słabnąć. Zawsze planuj swoje eksperymenty i ćwiczenia behawioralne powoli, zaczynając od dołu swojej hierarchii. Wchodź wyżej, gdy szczebel,...

"Bilans" w Obliczu Lęku   JEDNA SKRAJNOŚĆ                                            DRUGA SKRAJNOŚĆ Całkowite Unikanie  <--------------------------------------->  Przeciążenie siebie Zwróć uwagę na te dwie skrajności. Z jednej strony, całkowite UNIKANIE aktywności i sytuacji, sprawia tylko, że stajesz się bardziej bojaźliwy i lękliwy. Im bardziej konsekwentnie unikamy sytuacji, tym gorszy staje się nasz lęk społeczny. Z drugiej strony jednak, PRZECIĄŻANIE się aktywnościami wywołującymi silny lęk też nie pomaga w łagodzeniu lęku społecznego -- (zamiast tego zazwyczaj wzmacnia nasze uczucia niedostosowania, i czyni nas jeszcze bardziej lękliwymi niż jesteśmy teraz). ROZWIĄZANIEM tego dylematu jest: 1. Rozpoczęcie terapii behawioralnej (to jest to, co ROBI...