Socjofobia

Jak szukać pomocy przy fobii społecznej Lęk społeczny, a także inne zaburzenia lękowe, mogą być skutecznie leczone. W poszukiwaniu pomocy przy tym problemie należy poszukać specjalisty - kogoś, kto (a) rozumie ten problem także i (b) wie z doświadczenia, jak go leczyć. Zasięgnij informacji i zadawaj pytania. Na przykład, czy terapeuta rozumie, że czujesz się bardzo świadomym że inni ci się przyglądają i kreują negatywną ocenę o Tobie? - Czy nie słucha co mówisz i po prostu odpowiada: "No, No, No, wszystko jest w porządku ... po prostu przesadzasz ...." lub oczekuje, że wyjdziesz i zrobisz nierozsądną "ekspozycję"? Prawdą jest, że my, którzy przeżyliśmy lęk społeczny zdajemy sobie sprawę, że nasz umysł wielokrotnie bywa irracjonalny, a my zbyt przesadzamy, ale nadal czujemy jak inni patrzą i sądzą nas. Nasza samoświadomość jest uczuciem i to jest bardzo realne. Jeśli psycholog / umysłowy pracownik służby zdrowia nie rozumie tego, wiesz więcej niż on o lęku sp...

STRATEGIE ODPRĘŻAJĄCE Nie bierz życia tak poważnie. Wyluzuj i nie przejmuj się. To NIE jest sprawa życia i śmierci. Nic NIE jest tylko czarne albo białe. Weź głęboki oddech --- wypuść i po prostu się zrelaksuj! Świat nie skończy się przez to ... to gwarantowane! Humor istnieje prawie we wszystkim ... nawet w tym. Spójrz na swoje absurdalne obawy i śmiej się z nich. Nie słuchaj uczuć lękowych - to są kłamliwe ANTsy. Słuchaj PRAWDY. Wszystko, co potrafisz, robisz najlepiej - a potem o tym zapominaj. To, jak się dzisiaj czuję nie będzie miało wpływu na losy świata dziś, jutro lub w przyszłym tygodniu, nie mówiąc już o przyszłym tysiącleciu. To NIC TAKIEGO! Twoje obawy nie polepszą sytuacji... sprawią tylko, że poczujesz się gorzej ... Jestem tym, kim jestem, jestem człowiekiem. Tak jak wszyscy. Wszyscy popełniamy błędy. "Automatyczny" Cykl Lęku Społecznego My, osoby z lękami społecznymi jesteśmy ZBYT ŚWIADOMI...

Wraz z rosnącą świadomością społeczną znaczenia rozpowszechnienia fobii społecznej coraz częściej pojawia się pytanie o granice tej diagnozy, czyli: gdzie kończy się fobia społeczna a zaczyna „zwykła” nieśmiałość?  Niektórzy twierdzą nawet, że mówienie o fobii społecznej to niepotrzebne patologizowanie normalnej cechy osobowości jaką jest nieśmiałość. Poglądowi temu przeczą wyniki wielu wiarygodnych badań klinicznych. Zobaczmy więc w czym fobia społeczna i nieśmiałość są podobne, a w czym zdecydowanie się różnią. Wyniki badań, których tematem była fobia społeczna ( zespół lęku społecznego ) i nieśmiałość potwierdzają, że istotnie stany te mają pewne cechy wspólne : - osoby z obu grup przeżywają tzw. nasilone pobudzenie autonomiczne w sytuacjach społecznych (w postaci m.in. przyspieszonej akcji serca, rumienienia się, pocenia się). Dodatkowo w obu grupach występują: słabiej rozwinięte umiejętności społeczne (m.in. w zakresie zdolności podtrzymywania kontaktu ...

Przypomnienia Nie porównuj się z innymi. Przestań się zadręczać. Porównywanie się jest najlepszym przyjacielem ANTSów. Będę sunąć naprzód w każdy możliwy sposób. Nie porównuj się z innymi. Moim postanowieniem jest używanie nowych połączeń neuronowych - nie starych lękowych ścieżek w mózgu. Mój niepokój jest jak zła czarownica z zachodu. Gdy używam spokoju i opanowania przeciwko niej, ona musi się kurczyć i kurczyć i kurczyć i kurczyć. (Nie ma wyboru!) Akceptuję to, kim jestem i postanawiam popchnąć moje życie do przodu. Niektóre rzeczy które uważałem za trudne do zrobienia, z czasem stają się nieco łatwiejsze. POSTAWY POSTAWY są silnymi przekonaniami, a wiemy, że przekonania są nadzwyczaj potężne. Wierzenia są nasycone emocjami. Oznacza to, że przekonania mogą być tak silne i tak potężne, tak emocjonalnie naładowane, że stają się prawdą. Wielu z nas zwykle ma wiele, wiele przekonań, które nie są prawdziwe. Zazwyczaj mó...

W leczeniu stosuje się na ogół kilka rodzajów psychoterapii (głównie poznawczo-behawioralną) oraz leczenie farmakologiczne. Zdaniem Thomasa Richardsa z SAI oraz brytyjskich specjalistów, zajmujących się tym zaburzeniem, najlepsze efekty przynosi terapia behawioralna prowadzona w grupach przez psychoterapeutę, specjalizującego się tylko w tym typie zaburzeń, gdy zajęcia prowadzone są z innymi pacjentami cierpiącymi na tę samą przypadłość. Według badań przeprowadzonych przez H.R. Justera i Richarda Heimberga po 5 latach od zakończenia terapii poznawczo-behawioralnej nadal utrzymują się jej efekty. W badaniach prowadzonych przez David Clarka uzyskano wyniki świadczące o większej skuteczności terapii poznawczo-behawioralnej niż leczenia farmakologicznego. Heimberg w wyniku swoich badań wykazał, że ryzyko nawrotu choroby jest większe w przypadku stosowania leczenia lekami niż przy użyciu psychoterapii. S. Rosser, A. Erskine oraz Rocco Crino wykazali w swojej pracy brak wpływu ...

Osoby z fobią społeczną często czują się wyobcowane i nielubiane, wydaje nam się, że inni ludzie nas obserwują i osądzają. Czujemy się negatywnie oceniani. Spróbujcie jednak stojąc np. w kolejce w supermarkecie powoli rozejrzeć się wokół siebie. Zobaczycie że inni ludzie wcale na was nie patrzą są pochłonięci własnymi sprawami. Inna sprawa to przeświadczenie, że inni nas negatywnie odbierają. Kiedy z kimś rozmawiamy, jesteśmy zdenerwowani i poważni, inni ludzie uważają nas za aroganckich i wyniosłych, nieprzyjaznych ludzi, tymczasem ich ocena nie odnosi się do nas - (przecież nas nie znają) - a jedynie do naszej fobii społecznej, to ona sprawie że nie potrafimy się uśmiechać, wyluzować. Inni ludzie tego nie wiedzą, widzą tylko sztywną, poważną osobę, która nie ma ochoty rozmawiać. Pamiętajmy, że oni nie oceniają nas, nasz prawdziwy charakter i osobowość jest ukryta głęboko pod tą nieprzystępną warstwą, więc jak ktoś może oceniać nas skoro nie masz szansy do tej warstwy dotrzeć. Powol...

Etiologia Początkowo występowanie fobii społecznej przypisywano cechom osobowości bądź wyuczonym zachowaniom wynikającym z doświadczeń życiowych oraz relacji dziecka z rodzicami, mającej wpływ na rozwinięcie u niego ufności wobec ludzi. Taki pogląd wyraża m.in. dr Thomas Richards z Social Anxiety Institute. Jedną z przyczyn wystąpienia fobii społecznej może być odrzucenie przez grupę (np. szkolną) oraz strach przed kompromitacją. Pośrednią przyczyną fobii może być również obniżona samoocena, brak umiejętności autoprezentacyjnych, dysmorfobia (u 37% osób cierpiących na to zaburzenie występuje fobia społeczna) a w rzadkich wypadkach depresja. Pacjenci z fobią społeczną często doświadczali w przeszłości traumatycznych przeżyć (np.: nadużycia fizyczne, molestowanie seksualne, gwałt, doświadczenia wojenne) i stwierdzano u nich wcześniejsze zaburzenia związane ze stresem.Bardzo istotne znaczenie odgrywają negatywne doświadczenia w okresie rozwojowym, traumatyczne wy...

Ta sesja koncentruje się na relaksacji, wobec tego nie tłumaczyłam jej, zamiast tego proponuję słuchać codziennie np. Treningu Autogennego Schultza, jeśli znajdę coś jeszcze wartego uwagi, na pewno tu dopiszę. Czyli w tym tygodni: 1. Kontynuuj wolne mówienie czytając materiał o automatycznych negatywnych myślach, jeśli poczujesz się w tym komfortowo możesz zacząć używać tego przy innych osobach, aby to nie brzmiało dziwnie pamiętaj, że chodzi tylko o nieznaczną zmianę rytmu mowy. 2. Kontynuuj czytanie racjonalnych oświadczeń wybranych dwa tygodnie temu. 3. Kontynuuj zatrzymywanie automatycznych negatywnych myśli, czytaj powoli związany z nimi materiał codziennie aby zatopił się w twoim umyśle. Chcemy zamienić automatyczne negatywne myśli na automatyczne racjonalne myśli. Aby to zrobić musisz kontynuować tę technikę przez wiele tygodni. 4. Przeczytaj kilkukrotnie materiał o zjeździe negatywnych myśli. 5.  Codziennie odsłuchuj relaksacyjną taśmę, usiądź wyg...

Rozpoznanie Jeśli fobia pojawia się u pacjenta w młodym wieku, często jest przez niego i otoczenie określana jako "wyjątkowa wstydliwość/nieśmiałość" i jej zdiagnozowanie bywa utrudnione. Tymczasem nieleczona fobia społeczna jest schorzeniem chronicznym i, nieleczona, może trwać nawet całe życie. Według klasyfikacji DSM-IV fobię społeczną rozpoznaje się, gdy: Występują obawy, że słowa lub działania mogą spowodować upokorzenie bądź zawstydzenie, Narażenie się na ekspozycję społeczną lub nawet samo myślenie o niej powoduje wystąpienie lęku oraz objawów somatycznych, Pacjent jest świadom absurdalności i irracjonalności doznań. Zachowanie unikające – unikanie bycia w centrum uwagi lub sytuacji mogących prowadzić do kompromitujących lub kłopotliwych zachowań. Przykładowe sytuacje to: publiczne jedzenie, korzystanie z publicznych toalet, publiczne zabieranie głosu, spotykanie znajomych w publicznych miejscach, wchodzenie do małych grup ludzi bądź przeby...

 Objawy somatyczne: Wiele codziennych spraw (załatwienie czegokolwiek w urzędzie czy banku, wizyta u lekarza, zakupy w sklepie innym niż samoobsługowy, umówienie się z kimś) jest dla osób cierpiących na fobię społeczną prawdziwą torturą. W momencie, gdy człowiek dotknięty tą fobią jest narażony na ekspozycję społeczną, mogą u niego wystąpić następujące objawy somatyczne: czerwienienie się, przyspieszenie bicia serca, kołatanie serca, drżenie rąk i mięśni (np. łydek), nadmierna potliwość, duszność, nudności, szumienie w uszach, zaburzenia mowy (np. drżenie głosu), u niektórych osób: łzawienie, zawroty głowy. mrowienia trudności w oddychaniu Objawy te mogą narastać nawet do rozmiarów lęku panicznego, jeśli chory nie wycofa się z sytuacji w porę. Obawa przed tym często powoduje niezrozumiałe dla innych zachowania, które z zewnątrz mogą wyglądać jak tchórzostwo. Bardzo często osoby cierpiące na nerwicę społeczną występowanie objawów somatycznych (przyspies...